Vandaag een week geleden dat we naar het ziekenhuis in Zierikzee reden om bloed te prikken. Wat vond Noah het spannend, maar ze deed het prima. Maar na de prik wilde het bloeden niet stoppen. Nu weten we waarom dat niet gebeurde, het kwam door de leukemie. Wat is er in een week tijd veel gebeurd. Langzaam begint het door te dringen.
A.s. vrijdag wordt er bij Noah een porth-o-cath geplaatst, een kastje onder de huid, waardoor de chemo gegeven kan worden. Dit moet onder narcose. Maar we hebben goed nieuws!!!
NOAH MAG NAAR HUIS!!!
We mogen haar straks ophalen en moeten donderdag weer terug zijn in het ziekenhuis.
We merken dat er zóveel mensen met ons meeleven. Het is overweldigend. We voelen dat er mensen om ons heen staan, dat doet zó goed!
Afgelopen zondag begon de dienst met het zingen van psalm 71:2
Wees mij een rots om in te wonen,
een schuilplaats waar mijn hart
steeds toevlucht vindt in smart.
Uw hoog bevel zal blijkbaar tonen,
dat Gij, o groot' Ontfermer,
mijn burg zijt en Beschermer.
Hier mogen we allemaal om bidden, voor onszelf en voor ons kleine meisje.
