Voordat de PAC werd doorgespoeld kwam de pedagogisch medewerkster met ons kletsen. We maakten ons een beetje zorgen over de verwerking bij Noah, ze is dagelijks met het ziekenhuis bezig en ze fantaseert er behoorlijk op los. We krijgen nog steeds de vreemdste verhalen te horen.
We hoeven ons hierover geen zorgen te maken, zolang ze maar goed slaapt, geen nachtmerries of angsten heeft.
De PAC is voor Noah noch steeds iets griezeligs. Wij mogen er absoluut niet aankomen, zelfs niet naar kijken en vorige week heeft ze er voor het eerst zelf aan gevoeld. Het voelt aan als een bobbel onder haar huid, zo groot als een euromunt. De pedagogisch medewerkster heeft haar laten zien wat er eigenlijk voor ding onder haar velletje zit. Een soort membraam (kussentje) met een slangetje wat in het bloedvat hangt. Ze had een stukje 'nephuid' waar ze de PAC onder legde en zo kon Noah eraan voelen wat ze wilde. Nou, dat vond ze interessant. |
| Wat grappig, moet je eens kijken! Een PAC onder een velletje. |
 |
| We hebben ook een PAC-naald meegekregen voor de pop, maar of deze er echt in mag? Noah vind het nu nog te zielig voor pop. De toverzalf (tandpasta) is al wel gesmeerd. |
 |
| Ik had net een nieuwe knuffel nodig en dan krijg ik die ook nog! Een kadootje uit de troostdoos. |
 |
| Van een klein meisje bij een groot ziekenhuis. Papa en mama zien jou liever op je stoeltje in groep 1. |
