Wat stonden we vanmorgen versteld toen Noah uit bed kwam en vertelde dat ze ging fietsen. Het zonnetje scheen en ze wilde naar buiten. Ze dronk een halve beker melk leeg, waarna ze inderdaad naar buiten ging om te spelen. En de rest van de dag had ze praatjes voor 10 en rende ze vrolijk door het huis. Vanavond waren oma en tante Lindy er en was ze door het dolle heen. Helaas ligt ze nu in bed te hoesten en is ze vreselijk misselijk. 'Papa, mijn bed draait', zei ze net, 'maar 't is nep'. Inderdaad meisje, je bed draait niet, maar je hoofd kan wel gaan tollen als jezelf zo druk maakt.
Zojuist weer even naar boven geweest. Noah moest toch weer spugen. Ze was zo bang, weg zijn al die praatjes dan weer. Maar het gaat wel vooruit en dat zien we graag. Het geeft weer een beetje moed.
