Maandag 27 januari

Noah is vorige week 1,5 dag naar school geweest. Maar na die anderhalve dag wilde ze niet meer. Ze vond het te druk. En dat is ook logisch als je zo lang thuis bent geweest en plotseling in een klas van 30 kinderen komt. De rest van de week is ze erg hangerig en moe geweest. Vrijdag kreeg ze koorts, het bleef net onder 38,5 hangen, pfff. Gisteren wilde ze perse mee naar de kerk, omdat er een kindje gedoopt werd. Maar op het laatste moment zei ze: 'ik blijf thuis hoor, ik ben zo moe'. Ook vanmorgen wilde ze eerst naar school, maar toen het zover was zag ze het niet meer zitten. Regelmatig zegt ze: 'ik heb rust nodig'. Toch hebben we haar vanmorgen een uurtje naar school gebracht. Ze had verhoging en was niet lekker, maar weer een hele dag thuis hangen is ook niks voor haar. Van half 11 tot half 12 en dat was lang genoeg. Misschien morgen weer een uurtje, we zullen wel zien. Thuis verveelt ze zich heel erg. Om echt te spelen voelt ze zich te beroerd en om op de bank te liggen is ze te fit. Daarom doet ze net als andere kinderen die 'bijna beter' zijn, voortdurend zeuren. 'Mam....mam...' We zullen allemaal blij zijn als het zonnetje weer gaat schijnen, de vogels weer gaan fluiten en de R weer uit de maand verdwijnt. We hopen dat ze dan weer een beetje op kan krabbelen en weer een beetje energie op kan doen. We zijn benieuwd of het zo werkt, want volgens de oncoloog gaan de laatste loodjes het zwaarst wegen. Ondertussen kijken we nog met spanning uit naar as maandag, de dag van de scan... We hopen dat alles mee mag vallen.