Het gaat aardig goed met Noah. We proberen zoveel mogelijk de gewone dagelijkse dingen met haar te doen en daar genieten we ook van. Ze is nu wel continue misselijk en dat is vervelend. Soms roept ze opeens: 'mama, mijn misselijkheid is over!', maar gelijk daarna: 'o nee, toch niet'. Het is voor ons lastig in te schatten hoe misselijk ze is. We spuiten veel medicijnen door de sonde, die ze verdraagt, mits we het heel langzaam doen. Vanmiddag riep ze: 'stop, ik ben misselijk!' maar er moest nog 5 ml in dus we duwden even door. Maar dat ging mis, ze begon te spugen en ja hoor, ze spoog de sonde weer mee naar buiten. We zaten net te eten en Jens zat er precies op te kijken. Hij kroop vlug onder de tafel.
Gelukkig kon de kinderwijkverpleegkundige vanmiddag nog komen voor een nieuwe sonde. En het is gek, maar je raakt overal aan gewend. Toen er voor het eerst een sonde naar binnen moest was het voor ons haast nog moeilijker dan voor Noah. Maar nu is het alweer iets wat er bij gaat horen. In Sophia hoorden we wel eens van ouders: 'het ging super vandaag, alleen de sonde kwam eruit, dat was het enige'. We konden niet begrijpen dat ze daar zo makkelijk over deden. Maar nu begrijpen we het wel een beetje. Er is een spreekwoord: 'bij kleine lapjes leert men een hond leer eten'. Voor ons vertaald zich dat in: langzaam aan worden de vreemdste dingen toch gewoon.
En er is nog meer nieuws: Noah's lieve Baby-Born heeft sinds vandaag ook een neussonde! Bekijk de foto's maar.
 |
| Sondevoeding |
 |
| Baby Born krijgt medicijntjes. |
 |
| Voel je niks, baby? |
 |
| Nu komt de chemo, dan moet ik handschoenen aan! |
