We willen iedereen die Noah verrast heeft met een kaart of cadeautje hartelijk bedanken. Haar verjaardag was een hele bijzondere mooie dag. Ze is vreselijk verwend, de brievenbus bleef maar klepperen. Zelfs Jens werd niet vergeten. En het doet ons natuurlijk allemaal goed om te merken dat er zoveel mensen met ons meeleven.
Vandaag was het weer tijd voor de controle in Sophia. Noah vond het heel spannend, ze was erg stil vanmorgen. Papa ging mee, samen in de taxi. Gelukkig viel het mee, in Sophia gaat het prikken altijd erg goed. We gaan nu ons best doen om de vingerprikken die in het ADRZ moeten gebeuren thuis te laten doen door een kinderwijkverpleegkundige. Het prikken gaat te vaak fout en het discussiëren over de juiste prikker doet er ook geen goed aan. De vervelende ervaringen blijven zich opstapelen en dat is niet de bedoeling.
De bloedwaarden waren keurig. De arts was heel tevreden. Twee weken geleden is de chemo verhoogd, met goed resultaat. We zijn 2 weken op vakantie geweest en we hebben geen dokter nodig gehad. Dat was heerlijk. Voordat we vertrokken heeft Noah nog veel gespuugd. Je ziet dan dat ze meteen weer met haar ziekte bezig is. ´Mama, ik weet waarom ik kanker heb gekregen´. ´Ik heb snotters gegeten´.
Onderweg in de auto maakte ze deze tekening van zichzelf. Ik krijg de foto even niet rechtop...
Iets wat Noah heel vervelend vindt is het vervangen van de wangpleisters. En dit moet helaas toch elke week gebeuren. Zo gaat dat...
 |
| De slang losknippen van de pleister |
 |
| De pleister eraf trekken...au! |
 |
| Zie je de rode plek, hij is eraf. | | Ik lag weer! | | | |
|
|
|
 |
| Maar, o nee, er moet nog iets gebeuren... |
 |
| Een nieuwe pleister... |
 |
| En dan ga ik toch echt weer huilen... |
 |
| Maar als ik klaar ben... dan ben ik weer een mooie prinses! |
