Het gaat steeds weer wat beter met Noah. De pijn wordt elke dag minder. Maar wat nog steeds erger wordt zijn de bijwerkingen van de dexamethason. Ze huilt, is boos en wil alleen maar eten. Ze huilt om frikandellen, om hamburgers, om kookworst en bolussen. Dit zijn eigenlijk de enige dingen wat ze wil eten. Het begint al 's morgens als ze op bed ligt: 'ik wil een plak worst, ik wil een plak worst...' Ze gaat net zo lang tekeer tot ze een plak worst in d'r mond heeft. Het liefst gaat ze een paar keer per dag mee naar de C1000, want daar is zoveel eten te zien. Je kunt hier echt niks tegen doen. Tegen een gezond kind zeg je: 'nu is het klaar, stoppen met zeuren', maar bij Noah heeft het geen effect. De pedagogisch medewerker zei tegen ons in het ziekenhuis dat we er maar gewoon aan toe moeten geven, omdat ze echt honger heeft. Sommige kinderen vragen midden in de nacht om kibbeling, of kijken de hele dag naar kookprogramma's. Het hoort er gewoon bij. En ze kan alvast een speklaagje kweken voor mindere tijden. Ze groeit met de dag. Ze krijgt bolle wangen, een bolle buik en haar jas kan niet meer dicht. Maar dit is ook veel vocht. Dit had ze ook in de beginperiode met de prednison. We moeten nog afbouwen tot volgende week donderdag, dan hopen we toch dat dit ook weer wat minder gaat worden.
 |
| 'n hamburgertje... |
 |
| ...en nog een plakje worst voor ik ga slapen. |
