We zijn uit de isolatie en dat is erg wennen. We mochten op zaal. Dit is een kamer met 8 bedden, waar kinderen komen voor een dagopname. Bijvoorbeeld voor een chemokuur of een operatie. Noah keek haar ogen uit. Naast en tegenover haar lagen kindjes zonder haren, kindjes die heel hard moesten huilen en die allemaal een port-o-cath moesten aanprikken. Ze heeft bijna geen woord gesproken, ze was diep onder de indruk. En wij eigenlijk ook. Tegenover ons een jongen van 9, die startte met de behandeling. Naast ons een meisje van 3, die vreselijk bang was voor de prik. Schuin tegenover een jongen van 10 die huilend door de zaal liep en zich probeerde te verstoppen voor de zuster. Een meisje van 12 die het niet meer zag zitten en die door de zusters gekalmeerd moest worden. Van die vieze knal-oranje chemo die aangesloten wordt. Kindjes met spuugbakjes. Poeh, dat is helemaal niet leuk om daar tussen te zitten. Wat is Noah dan altijd flink geweest en nog steeds! Gelukkig is de verpleging wel ontzettend lief voor de kinderen. Ze proberen het ook echt gezellig te maken. Noah kreeg nog een kadootje. Een kale Barbie, speciaal in Amerika gemaakt. Met twee losse pruiken en een mutsje erbij. Ze is er helemaal blij mee.
Noah is twee uren weg geweest voor de scan. Mama mocht mee naar de verkoeverkamer om ze onder narcose te brengen. Ze mocht op schoot zitten en: 'let op mama, nu gaat het snel...' en weg is ze. Ze ligt als een zak in je armen, wordt gelijk van je afgenomen, beademing aan en 'dag mama'! Het went nooit die narcose.
Gelukkig is alles goed verlopen. Helaas moet ze a.s. donderdag weer. De beenmergpunctie kon niet gecombineerd worden.
Bij thuiskomst met broer Jens naar zwemles. Net of we nooit in Sophia geweest zijn, of we helemaal geen ellende gezien hebben, een totaal andere wereld. En dat switchen is soms best lastig.
In theorie zou de uitslag er donderdag kunnen zijn. Maar theorie en praktijk liggen soms wat uit elkaar, dus we wachten af!
 |
| Wat een mooie zaal. Mijn buurmeisje is nu naar de slaapdokter en straks mag ik. |
 |
| Kijk eens wat een mooie Barbie? Eentje met kaal haar! |
 |
| Eindelijk, daar gaan we dan. |
 |
| En weer op de uitslaapkamer. Het duurt altijd heel lang voor ik wakker wordt... |
 |
| En weer terug op zaal. Eerst een boterham eten en dan naar huis! |
