We hebben genoten van het weekend. Het was wel druk, want Noah heeft weer veel last van diarree, de wasmachine zoemde continue. Vanmorgen was ze misselijk van de chemo en heeft ze gespuugd. Gelukkig hebben we medicijnen meegekregen vanuit het ziekenhuis, die we door de sonde kunnen spuiten. Dat helpt vrij snel. Ze was de rest van de dag vrij bedeesd, helemaal toen de huisarts vanmiddag op bezoek kwam. Met hem nog een fijn gesprek gehad. Hij leeft erg mee, want hij heeft zelf ook een dochtertje van 3 en vind dit allemaal erg moeilijk om te zien.
Morgen gaan Willem en Noah met de taxi naar het Sophia. Noah krijgt dan weer een lumbaalpunctie (ruggenprik) onder een roesje Dormicum. Dit gebeurt op een behandelkamer en papa mag erbij zijn. Het schijnt niet leuk te zijn want Noah is gewoon wakker en gaat waarschijnlijk ook flink huilen en tegenspartelen. Maar ze moet wel in de goede houding (opgerold als een poes) blijven liggen op de tafel. We hebben dit al vaak gezien want in de behandelkamer hangt een grote foto van een opgerolde poes (als voorbeeldhouding voor de ruggenprik). Het leuke aan Dormicum is dat Noah hier nadien niets meer van weet. Helaas geldt dit niet voor papa.
Noah was vandaag wat moe en ze ziet ook weer behoorlijk wit. We zijn erg benieuwd naar de bloedwaarden. Afhankelijk hiervan zullen we te horen krijgen of ze wel/niet door mag gaan met de chemo of dat het misschien weer uitgesteld moet worden.
