8 maanden van de 24 maanden behandeling zitten erop. Precies een derde achter de boeg.
Vandaag weer de controle gehad. De bloedwaarden waren teveel gestegen, wat betekent dat de dosis chemotherapie omhoog moet. De witte bloedcellen moeten (kunstmatig) tussen de 2 en 3 zitten, maar zaten nu op 4,7. Erg benieuwd wat deze hogere dosis weer met Noah gaat doen.
Afgelopen vrijdag mocht Noah een ochtend wennen op school. Ze heeft erg genoten, ze raakt er niet over uitgepraat. De school krijgt begeleiding van het Sophia, hoe om te gaan met een zieke leerling. De ouders zijn op de hoogte gesteld middels een brief / nieuwsbrief. In principe mag Noah altijd naar school, behalve als er meer dan 2 kinderen in de klas ziek zijn. Ook als er een heftig virus heerst moet ze thuisblijven. En reuze oppassen voor waterpokken. Wij krijgen bericht van school bij ziekte, de keuze ligt dan bij ons. Wel of niet, nemen we het risico of moet Noah een week thuisblijven. Het zal vaak een lastige keuze zijn.
De hoofdpijn is wat minder geworden. We zien nu ook wat duidelijker dat de hoofdpijn vooral ontstaat bij driftbuien, huilen en vermoeidheid. Wat dat betreft is onze ongerustheid weer wat gezakt. Maar sinds 2 dagen klaagt ze weer over zere benen. Dezelfde klacht had ze toen de leukemie ontdekt werd. Au, mijn benen doen zo'n pijn, ik kan niet goed lopen. Van de dokter 'mogen' we het weer even aanzien, maar het zet toch alles weer op z'n kop. De angst overheerst zo ontzettend. Maar ook dit schijnt normaal te zijn. Tijdens de intensieve behandeling waren we hier helemaal niet mee bezig, er was ook geen tijd voor. Maar nu... Volgende week hebben we een afspraak met de psychologe van de afdeling kinderoncologie. Zij gaat met ons in gesprek en zal ons dan adviseren over een eventueel vervolgtraject, al dan niet met Noah. Ook voor haar is er speltherapie mogelijk om te leren omgaan met alles wat er gebeurt is. Maar we mogen zeker niet vergeten wat een wonder het is, dat het zo goed met Noah gaat. Ze gaat naar school, alles verloopt eigenlijk heel voorspoedig. Het is dan ook niet goed om te blijven hangen in angst voor de toekomst. Het voelt voor ons zo onmogelijk, maar God vraagt van ons om ons leven en dat van Noah in Zijn hand te geven.
Beveel gerust uw wegen,
Al wat u 't harte deert.
Der trouwe hoed' en zegen,
van Hem Die 't al regeert.
Die wolken, lucht en winden
wijst spoor en loop en baan.
Zal ook wel wegen vinden,
waarlangs uw voet kan gaan.
