Op 30 oktober 2013 kreeg Noah de diagnose 'Acute Lymfatische Leukemie' (ALL). Via dit weblog houden we u op de hoogte van de gebeurtenissen.

Reageren kan via willemengerike@hotmail.com
Wilt u een kaartje sturen? Noah Dekker, Tuinstraat 1, 4306 BX Nieuwerkerk


zaterdag 23 november 2013

Zaterdag

Vannacht was weer een onrustig nachtje. Weer veel diarree en buikpijn. En 's nachts worden er regelmatig medicijnen toegediend door de verpleegkundige, of zakken voor het infuus vervangen. Noah is erg moe en heeft vanmorgen even aan tafel gegeten, maar is weer al snel in bed beland. Ze bestelt allerlei eten bij de zuster, maar ze eet niets op. Ze vraagt elke dag om friet met frikandel en chocoladevla. Dus papa en mama smullen lekker mee. We krijgen nu zelf ook eten op de kamer, omdat we geïsoleerd zitten. Dat is echt fijn.
Omdat haar weerstand zo laag is, moeten we de antibioticakuur helemaal afmaken en dat duurt 7 dagen. Dus we zitten er minimaal tot maandag. Maar omdat we dinsdag weer de volgende chemo hebben, denken we dat het wel dinsdag zal worden. Als alles goed gaat tenminste en als ze de komende dagen niet zieker wordt.
Het geïsoleerd zitten is heel zwaar. Er komen zo weinig mogelijk verpleegkundigen en het eten en drinken wordt naar binnen geschoven. We krijgen plastic borden, bekers en bestek. (Wel eens een stamppot zuurkool met jus en rookworst gegeten van een plastic bordje? Een hele uitdaging.)
We hebben nu een andere kamer gekregen, zonder sluis (voorportaaltje). Deze kamer is wel wat groter, maar de sluis was zo handig om even met de verpleging te praten zonder dat ze binnen hoefden te komen. Dit kan nu niet meer. Als we iets nodig hebben kunnen we bellen of een briefje op de deur plakken. 's Avonds als Noah gaat slapen moet het donker zijn, dus alle lichten uit. Maar omdat we nu de gang niet meer op mogen betekent het dat wij ook met de kippen op stok moeten (half 7). Maar daar hebben we wat op gevonden. We zitten nu 's avond in de wc op de vloer lekker een boekje te lezen. Ondanks de houten kont die je dan hebt kun toch nog even opblijven.
Voor Noah is het ook moeilijk, ze vraagt steeds: 'wie komt mij nu ophalen?'
Gelukkig blijft de koorts nog steeds achterwege en dat is toch een goed teken. We hopen dat het zo blijft gaan en dat ze de eerste periode kuren achter elkaar kan volgen. Als alle kuren op tijd gegeven kunnen worden is de prognose het beste.

Een lekkere bolus, gekregen van vriendinnetje Thirza uit de Tuinstraat!

Samen met mama een Pietje knutselen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat hier uw reactie achter: