Noah had het afgelopen weekend veel energie. We zijn zoveel mogelijk met haar naar buiten geweest om ieder zonnestraaltje op te vangen. Ze heeft nog steeds veel last van diarree. We vragen ons af waar dit vandaan komt. Is het van de chemo? Volgens de arts kan dit niet. Is het misschien van de sondevoeding? We zijn voor de zekerheid maar even gestopt hiermee. Het houdt nu al 3 weken aan. We spuiten veel ORS door de sonde, om het vocht een beetje op peil te houden. Maar ze zal zonder sondevoeding ook zelf weer wat meer moeten gaan eten. En dat is lastig. Chips, dat gaat nog het beste. En frikandelbroodjes, daar is Noah ook dol op. Maar als ze groente moet eten, wat is ze dan opeens misselijk!!
Morgen moeten we naar Rotterdam, voor een lumbaalpunctie (ruggenprik). De vorige keer had dit best veel impact op Noah. Ze is er een paar dagen stil en niet lekker van geweest. Papa is morgen degene die mee mag. Mama kan best tegen prikken, maar zo'n dikke naald is toch wel een beetje vervelend om te zien. Omdat Noah een roesje krijgt, moet je er als ouder naast zitten om haar vast te houden. We proberen zulke vervelende handelingen zoveel mogelijk af te wisselen. Je moet flink zijn en dat lukt ook wel, maar 's avonds op de bank komen al die beelden weer op je netvlies. Maar voor Noah is het natuurlijk het vervelendst en daarom mogen we niet klagen.
We hopen weer op goede bloedwaarden, zodat we het laatste weekje van dit blok af kunnen maken. Het volgende blok behandelingen zal weer heel anders verlopen. Daar krijgen we morgen informatie over.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat hier uw reactie achter: