Toch bijzonder hoe Noah het allemaal doet. Het weekend is meegevallen. Zaterdag was een moeilijke dag, maar gisteren ging het al beter. En vandaag heeft Noah de een flink stuk gewandeld. Wel is ze huilerig en boos, maar haar mondje is een beetje kapot en ze voelt zich gewoon niet lekker. Met vlagen misselijk en eten doet ze hoegenaamd niet. En toch zit er zoveel energie in het dametje.
Ze is zo flexibel, ze is niet bang voor dingen die nog komen gaan.
Wanneer ze haar sonde uitspuugt, staan wij als papa en mama er met een bezorgd gezicht bij. Maar Noah zegt: 'spugen is klaar, ik ga in de tent spelen hoor!'. En vervolgens heeft ze weer de grootste pret. We zijn blij dat het zo gaat. Want zoals we vorige week zagen kan het ook anders.
We zien dat Noah alles in haar spel verwerkt. Tegen haar pop zegt ze: 'als je beter wordt, ga je niet dood, dan hoeft je buik niet begraven te worden'. Wat gaat er veel in haar kopje om.
Op zondags luistert ze mee met de kerktelefoon en elke keer zegt ze dan: 'Hé, het gaat over mijn Heere, die gaat me beter maken'. Zo merken we dat ze toch wel erg veel over haar ziekte nadenkt. Hierover hebben we in het ziekenhuis een gesprek gehad met de pedagogisch medewerkster. We hebben van haar tips en adviezen gekregen hoe we hier het beste op kunnen reageren.
Het was vandaag een fijne dag voor Noah en we hopen dat het zo blijft!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat hier uw reactie achter: