Dinsdag 6 mei

Vanmorgen mochten we voor het eerst op het spreekuur komen in Sophia. Noah kreeg bij aankomst een vingerprikje, iets waar ze steeds banger voor wordt. De laborant had een roze prikkertje bij zich en we hebben er maar van gemaakt dat roze prikkertjes zachter prikken. Klopt natuurlijk niet helemaal, maar het hielp. Dr. zwaan, de behandelend oncoloog zag dat Noah erg dik was geworden en besloot dat we vandaag de dexamethason mogen stoppen. Zonder verder afbouwen. De vreetbuien zijn zo extreem, ze wordt zwaar, de medicijnen belemmeren haar in alles. Ze kan nog steeds niet goed lopen, maar dat kan nog weken, zo niet maanden, duren. Een gevolg van de vincristine. Over een paar weken moet dit wel wat verbeterd zijn, anders krijgen we de fysio over de vloer. We hebben het ook nog over naar school gaan gehad. Noah mag alleen naar school wanneer er geen zieke kinderen in de klas zijn. Dit vraagt nog behoorlijk wat georganiseer, maar hier komt een leerkracht van de 'Sophia-school' ons t.z.t. nog meer over uitleggen. We zijn al lang blij dat naar school mag, ze is er echt aan toe. En nog meer fijn nieuws: de sonde mag eruit! Als Noah tenminste tabletten leert slikken. Vanmiddag heeft ze er al 2 naar binnen gewerkt met vla. Helaas mag het eigenlijk niet met melkproducten, dus zoeken naar iets anders. Maar denk niet dat Noah nu blij is; haar slangetje mag er onder geen beding uit. Het is haar slang, hij is erg mooi en moet altijd blijven zitten. Tsja...wat moet je daar nu weer mee?
Aan het einde van het gesprek had Noah nog een vraag voor dokter Zwaan: 'Mag ik, mag ik straks, mag ik een fritadel eten?'  Ze heeft nog nooit een woord tegen de beste man gezegd, maar nu was de nood hoog. Want mama had gezegd: 'je krijgt geen frikadellen meer, zonder dat je het eerst aan de dokter vraagt'. En het mocht! 'Ik vin dokter Zwaan echt een lieve man, mama!'.

Naar de dokter.

Mama, maak eens een foto van mij met mijn fritadel!