Vrijdag 6 juni

Het gaat goed met Noah. Afgelopen maandag zijn we weer voor controle naar Goes geweest. De bloedwaarden waren goed. De laatste tijd klaagt Noah veel over hoofdpijn. Wij hebben het vermoeden dat dit een bijwerking is van de 6-MP (chemo die ze thuis slikt). Maar volgens de oncoloog is dit niet mogelijk. 'Mevrouw, wij denken bij hoofdpijn vaak aan leukemiecellen in het hersenvocht'. Nou, wij denken daar niet gelijk aan, omdat Noah de vorige keer ook hoofdpijn had bij de 6-MP. En de lumbaalpuncties die hierna genomen zijn waren schoon. 'O, dan kan dat het ook niet zijn, geef dan maar een paracetamolletje mevrouw'. Tja, wat moet je hier nou mee.

Twee dagen later toch maar naar het Sophia gebeld. Zij vertelden dat hoofdpijn inderdaad kan wijzen op de terugkeer van leukemie in de hersenstam. Maar dat daar waarschijnlijk geen sprake van is bij Noah, omdat de bloedwaarden goed zijn, Noah lekker speelt en vrolijk is. Vertrouwen we het niet niet, dan gelijk aan de bel trekken, maar vooralsnog geen reden om erg bezorgd te zijn. 

En dus gaan we weer over tot de orde van de dag, maar wel met het gevoel dat er een zwaard boven je hoofd hangt. Vanuit Sophia wordt ons aangeraden om hier met een psycholoog over te praten, zij kunnen tips en tools geven hoe om te gaan met deze spanning. 

Maar al is het geen psycholoog, onze kleine Banjer helpt ons ook prima om de draad weer op te pakken. Een pup zindelijk krijgen en opvoeden is een hele klus. Hij geeft geen gelegenheid om ergens lang over te piekeren. Hij doet een flinke plas op het laminaat en heus, hard boenen op de vloer is een goede therapie. Je wordt er flink nijdig van, moppert lekker op de hond en zo heb je een uitlaatklep voor alle opgekropte emoties. En wanneer de vloer schoon is zet Banjer gewoon weer een nieuwe afleidingsmanoeuvre in, want geloof me, hij kent veel manieren om je bezig te houden. 

Hier nog een paar foto's van Noah met Banjer, ook zij geniet volop van de kleine!