Afgelopen nacht sliep Noah erg onrustig. Ze was erg misselijk en je hoorde ze steeds kuchen. En ja hoor, om half 6 spoog ze alles uit. Inclusief de sonde. We hebben alles verschoond en daarna nog even geslapen. Om 8 uur weer op de bel gedrukt, want Noah reageerde maar matig. Haar ogen vielen dicht en reageerde niet als je haar riep. Maar de zuster was ergens anders bezig, dus die kon niet direct komen. Maar toen ze eindelijk binnenkwam monterde Noah weer helemaal op en hing ze de pipo uit. Ze maakte zich zo druk dat ze een super hoge bloeddruk had, dus ze moest eerst rustig worden. Maar toen de zuster weer vertrok liet ze zich met een diepe zucht in haar kussen vallen en was niet meer aanspreekbaar. Ze was zo misselijk, ik mocht niet tegen haar praten. 'Stil zijn, niet tegen mij praten. Ga maar haken mama!' Ze heeft nog steeds diarree en haar billen zijn kapot, dus tussendoor moesten we haar naar de wc dragen. Ze heeft nog een poos op handen en knieën in bed gezeten vanwege de buikkrampen. Waarschijnlijk heeft ze nu ook een schimmelinfectie tussen haar billen, maar daar moet de arts morgen nog naar kijken. Voor de pijn krijgt ze nu paracetamol, maar zodra het erger wordt krijgt ze Tramadol, een soort morfine-achtige druppeltjes.
Nu is papa bij haar. Ze heeft weer een nieuwe sonde gekregen, dat ging erg moeizaam. Ze heeft ontzettende buikkrampen en is erg misselijk. Het gaat maar matig volgens Willem. Voordat ze gaat slapen moet ze nog chemo via de sonde krijgen, maar aangezien water er nog niet in blijft moet daar nog even iets voor bedacht worden.
Zo goed als het gisteren ging, zo moeilijk is het nu. Hopen op een goede nachtrust en morgen weer een betere dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat hier uw reactie achter: