Zaterdag 26 april

Wat een rare dag vandaag. Zoonlief heeft bij de buren geslapen, Willem en Noah in Breda en Gerike bij pa en ma Stouten. En koningsdag vandaag. Toch nog even gekeken bij de spelletjes op school, want voor Jens is dat ook belangrijk. Mama heeft vannacht weer goed geslapen, papa kunnen we vanmiddag weer opvegen. Oma Aartje gaat vannacht bij Noah slapen. Het is voortdurend zoeken naar een balans om het zo lang mogelijk vol te kunnen houden. Want we gaan er maar vanuit dat we er nog een poosje zitten. Vanmorgen aan de telefoon hoorde mama au, au, au, dus nog steeds hetzelfde liedje. Maar vandaag is de oncoloog er weer, dus gaat er eindelijk doorgepakt worden. Er is vanmorgen een darmfoto gemaakt, om te kijken of er wat zit en hoeveel er zit. Afhankelijk hiervan wordt er beslist of er een darmspoeling wordt gedaan. Dit schijnt geen pretje te zijn, daarom wordt dit zo lang mogelijk uitgesteld. Maar er is weinig keuze, het moet eruit. We zien Noah met de dag minder worden. Als er mensen bij haar op de kamer komen gedraagt ze zich heel flink, maar zodra ze alleen is met papa of mama laat ze zich helemaal gaan. Erg lastig, de dokter ziet haar lekkere frikadellen eten met mayo, dat geeft niet echt een reëel beeld. Maar we hopen nu echt dat het de komende dagen beter gaat worden. Maar we hebben deze chemokuur zwaar onderschat. Eigenlijk had de 2e vincristine-kuur van afgelopen dinsdag nooit door mogen gaan, met deze verstopping. Maar wie zijn wij... je vertrouwt er toch op dat de artsen weten wat ze doen.